Op het sportveld lijken de regels helder: je doet mee of je staat aan de kant. In de zorg is die scheidslijn vaak minder zichtbaar, maar minstens zo voelbaar. Voor kinderen met een lichamelijke beperking of chronische aandoening is meedoen niet vanzelfsprekend. Precies daar, tussen sport en zorg, zet de Esther Vergeer Foundation zich dagelijks voor in.
Onlangs stond onze aanpak centraal in de artikelenreeks Tussen de linies van Maatschappelijke Organisaties Sport (MOS). In deze reeks wordt belicht hoe maatschappelijke sportorganisaties bewegen tussen domeinen als zorg, welzijn en onderwijs, en hoe sport kan bijdragen aan structurele impact buiten het veld.
Zoals Esther Vergeer het verwoordde in de Sportieve Troonrede van 2025:
“Omdat ieder kind, met of zonder beperking, het recht heeft om te genieten van sport. Om erbij te horen. Om zichzelf te ontdekken. Om te groeien.”
Voor veel kinderen is sporten een vanzelfsprekend onderdeel van opgroeien. Voor kinderen met een lichamelijke beperking is dat vaak anders. Zij krijgen al op jonge leeftijd te maken met zorgtrajecten, behandelplannen en aanpassingen. Juist daardoor raakt sport soms op de achtergrond, terwijl bewegen en samenspelen van grote waarde zijn voor hun fysieke, mentale en sociale ontwikkeling.
Met de Sportpoli verbindt de Esther Vergeer Foundation sport structureel aan zorg. In academische kinderziekenhuizen en revalidatiecentra starten we persoonlijke begeleidingstrajecten, samen met het kind, ouders en zorgprofessionals. Daarbij kijken we niet alleen naar wat een kind medisch kan, maar vooral ook naar wat het kind leuk vindt en waar het blij van wordt.
Sportwensen, mogelijkheden en drempels worden in kaart gebracht en samen zoeken we naar een passende sport en sportvereniging dicht bij huis. Het sportadvies wordt geïntegreerd in het bestaande zorgtraject, waardoor sport een vast en serieus onderdeel wordt van de begeleiding.
De ondersteuning is praktisch en concreet: kinderen kunnen proeflessen volgen, er wordt gekeken naar eventuele hulpmiddelen en we begeleiden sportverenigingen om deelname duurzaam en wekelijks mogelijk te maken.
Ook ouders spelen een cruciale rol. Vragen als “Wat mag mijn kind?” en “Welke mogelijkheden zijn er?” zijn heel begrijpelijk. Binnen de Sportpoli is daarom nadrukkelijk ruimte voor het gesprek met ouders. Door hen actief te betrekken en goed te informeren, ontstaat vertrouwen – bij het kind én het gezin – en wordt de kans op blijvend sportplezier groter.
De Esther Vergeer Foundation werkt samen met zorgprofessionals, revalidatiecentra en sportverenigingen om sport structureel toegankelijk te maken. Door sport en zorg met elkaar te verbinden, ontstaan nieuwe routes naar inclusie. Sportverenigingen leren anders kijken naar begeleiding en aanpassingen, terwijl zorgprofessionals sport steeds vaker zien als een waardevolle schakel in het dagelijks leven van hun cliënten.
De impact van sport reikt verder dan fysieke gezondheid. Sport betekent ook: vrienden maken, zelfstandiger worden en vertrouwen krijgen in het eigen lichaam. Op het sportveld zijn kinderen geen patiënt, maar teamgenoot.
Onze kracht zit in het vanzelfsprekend maken van meedoen. Niet door prestaties centraal te stellen, maar door plezier, ontwikkeling en ontmoeting voorop te zetten. Sport is geen einddoel, maar een middel om kinderen sterker te maken – fysiek, mentaal en sociaal.
Tussen de linies van sport en zorg ontstaat zo ruimte voor groei en perspectief. Want echtte vooruitgang begint niet bij winnen, maar bij de mogelijkheid om mee te doen.
